Δεν μπορώ να φανταστώ πως μπορεί μία μάνα να είναι όλα όσα της καταλογίζουν αυτές τις μέρες..πως μπορεί να αδιαφορεί για το παιδί της..δεν το χωράει το μυαλό μου απλώς..
Τα μάτια μου βουρκώνουν κάθε φορά που σκέφτομαι αυτή την ιστορία..διαβάζω τα νέα και μου έρχεται απλώς να βάλω τις φωνές..το βράδυ πριν κοιμηθώ με πιάνουν τα κλάμματα για αυτή την ψυχή που έφυγε τόσο άδικα..
Καμία μάνα ,κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να αισθάνεται αυτή την απώλεια..του παιδιού του..δεν είναι αυτή η φυσιολογική σειρά στην ζωή..δεν ξέρω αν υπάρχει πιο ανείπωτος πόνος..κανένας να μην περάσει αυτή την τραγική στιγμή στην ζωή του..ποιος άνθρωπος στ'αλήθεια το αξίζει αυτό?Με ποιο κριτήριο μοιράζεται η μοίρα των ανθρώπων? Πως μπορεί να απαλύνει ο πόνος..?Πως να γεμίσει αυτο το απύθμενο κενό στη ζωή αυτής της μάνας..?Της κάθε μάνας που χάνει ένα μέρος του εαυτού της..?
Λένε πως ο Θεός μας δίνει μόνο όσα μπορούμε να αντέξουμε..ας μην μάθει ποτέ κανείς μέχρι πόσα μπορεί να αντέξει...ποτέ..κανείς..