Τρίτη 27 Μαρτίου 2012

Επιτέλους ήρθε η άνοιξη..!!

Και ξαφνικά ήρθε η άνοιξη!Ο καιρός ζέστανε, οι αμυγδαλιές άνθισαν και η μέρα μεγάλωσε.Όταν αλλάζει η ώρα τότε νιώθεις ότι ήρθε και το Πάσχα.Είναι τόσο όμορφα την άνοιξη στην Αθήνα..

Ο καιρός περνάει γρήγορα,δεν κατάλαβα πότε φτάσαμε να είμαστε ήδη 4+. Βλέπω τον πρίγκηπά μου να μεγαλώνει και θέλω να ρουφήξω κάθε στιγμή μαζί του. Έρχονται στιγμές που δεν θέλω να τον αφήσω ούτε στιγμή από κοντά μου,δεν θέλω να επιστρέψω ποτέ στην δουλειά,θέλω να είναι δίπλα του να τον βλέπω να μεγαλώνει, να γελάει, να περπατάει,να λέει τις πρώτες του λεξούλες..Πόση ευτυχία μπορεί να φέρει ένας άνθρωπος στη ζωή μας..

Ανυπομονώ να περάσει η βδομάδα να φύγουμε για την πρώτη μας εκδρομή οι τρεις μας..μακριά από όλους, να αλλάξουμε παραστάσεις και να ξεκουραστούμε..

Ξύπνησε και μου χαμογελάει..πως μπορώ να του αντισταθω..??

Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012

Η βρόχή είναι ευτυχία..

λέμε όταν την βλέπεις στον ύπνο.. εγώ το σκέφτομαι κάθε φορά που έξω βρέχει..
Πριν τρεις μήνες παρά κάτι μέρες ήρθε στη ζωή μας μετά από δυσκολίες ο μικρός μας πρίγκηπας!Η άφιξη του γέμισε την ύπαρξη μας με χαμόγελα απόλυτης ευτυχίας και χρώματα.Όταν κάνεις παιδί καταλαβαίνεις τι έχει πραγματικά σημασία στην ανθρώπινη ύπαρξη, τον λόγο για τον οποίο έρχεται ο άνθρωπος στον κόσμο. Η μητρότητα είναι ότι καλύτερο μπορεί να συμβεί στον άνθρωπο.
Και έτσι φτάσαμε τρεις μήνες μετά..περνώντας από ένα σωρό στάδια προσαρμογής δύσκολα πολλές φορές για εμάς και για τον μικρό μας άγγελο. Τον κοίταζω να κάθεται δίπλα μου ξαπλωμένος,ήρεμος και να με κοιτάζει που και που και δεν μπορώ να πιστέψω ακόμη ότι αυτός ο μικρούλης άνθρωπος είναι δικός μας!!Όταν τον παίρνει ο ύπνος στην αγκαλιά μου και βάζει το χεράκι του στον λαιμό μου να με ακουμπάει τότε απλώς κρατάω όλο τον κόσμο στα χέρια μου. Η καρδιά μου έπαψε να χτυπά μέσα στο στήθος μου την στιγμή που άρχισα να τον ερωτεύομαι και να τον αγαπάω περισσότερο από την ζωή μου την ίδια. Και αυτό δεν συνέβη την πρώτη στιγμή που τον είδα.Τότε δεν είμαι σίγουρη ακόμη πως αισθανόμουνα..μάλλον χαμένη.Η αγάπη μου γι'αυτόν μεγάλωσε μέρα με την μέρα,δεν ήτανε έρωτας με την πρώτη ματιά..Αυτές οι αγάπες είναι που μένουν παντοτινές στον χρόνο στ' αλήθεια..

Αγάπη μου..σου υπόσχομαι να είμαι πάντα δίπλα σου να σου κρατάω το χέρι..εύχομαι να είμαι η δύναμη σου για να μπορέσεις να ανοίξεις μία μέρα τα φτερά σου και να πετάξεις προς τα όνειρα σου..και εγώ θα είμαι εκεί να σου χαμογελάω,να σε κρατάω όταν πέφτεις,να σε βοηθάω να ξανασηκωθείς,να σου μάθω να στηρίζεσαι γερά στα πόδια σου και να κάνεις τα όνειρα σου αλήθεια..κάτι τέτοιες μέρες με βροχή είμαι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στη γη γιατί υπάρχεις εσύ στη ζωή μου..



Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2011

Περιμένοντας τον μικρό μας πρίγκηπα...



Λίγες μέρες αφότου έγραψα το πρώτο μου ποστ κράτησα στα χέρια μου ένα θετικό τεστ..Το κοιτούσα σαν χάνος στην αρχή μη μπορώντας να συνειδητοποιήσω τι ακριβώς είχε συμβεί!Τον τελευταίο καιρό ευχόμουν τόσο πολύ να γίνω και εγώ μανούλα..Και να που ο καιρός πέρασε και έχουμε ήδη μπει στον 8ο!Είναι σχεδόν όλα έτοιμα..Το Σάββατο περιμένω με ανυπομονησία το baby shower μας!!Να δούμε τους φίλους μας λίγο πριν τον ερχομό του πριγκηπάκου μας και να περάσουμε όμορφα μαζί!Τα έχω κανονίσει όλα με τόσο αγάπη!Παρόλο που οι τελευταίοι 2 μήνες ήτανε κάθε άλλο παρά εύκολοι.Και εκεί που λες θα πάρω επιτέλους άδεια να ξεκουραστώ και να ηρεμήσω σου τυχαίνουν ένα σωρό αναποδιες και καταλήγεις αγκαλιά με τον καναπέ!Στην πραγματικότητα όμως μόνο ένας πρόωρος τοκετός θα μπορούσε να μου χαλάσει το πάρτυ!!!

Υ.Γ. Γεωργία μου σε ευχαριστώ πολύ πολύ για την πολύτιμη βοήθεια σου στις γλυκές δημιουργίες του πάρτυ μας!!!!