Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2013

Για έναν μικρό άγγελο...

Έχει μαυρίσει η ψυχή μου 4 μέρες τώρα..Ότι και να κάνω ότι και να σκεφτώ υπάρχει πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου αυτός ο μικρός άγγελος..που έφυγε πριν προλάβει να ζήσει..

Δεν μπορώ να φανταστώ πως μπορεί μία μάνα να είναι όλα όσα της καταλογίζουν αυτές τις μέρες..πως μπορεί να αδιαφορεί για το παιδί της..δεν το χωράει το μυαλό μου απλώς.. 

Τα μάτια μου βουρκώνουν κάθε φορά που σκέφτομαι αυτή την ιστορία..διαβάζω τα νέα και μου έρχεται απλώς να βάλω τις φωνές..το βράδυ πριν κοιμηθώ με πιάνουν τα κλάμματα για αυτή την ψυχή που έφυγε τόσο άδικα..

Καμία μάνα ,κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να αισθάνεται αυτή την απώλεια..του παιδιού του..δεν είναι αυτή η φυσιολογική σειρά στην ζωή..δεν ξέρω αν υπάρχει πιο ανείπωτος πόνος..κανένας να μην περάσει αυτή την τραγική στιγμή στην ζωή του..ποιος άνθρωπος στ'αλήθεια το αξίζει αυτό?Με ποιο κριτήριο μοιράζεται η μοίρα των ανθρώπων? Πως μπορεί να απαλύνει ο πόνος..?Πως να γεμίσει αυτο το απύθμενο κενό στη ζωή αυτής της μάνας..?Της κάθε μάνας που χάνει ένα μέρος του εαυτού της..?

Λένε πως ο Θεός μας δίνει μόνο όσα μπορούμε να αντέξουμε..ας μην μάθει ποτέ κανείς μέχρι πόσα μπορεί να αντέξει...ποτέ..κανείς..


Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 2012

Σαν σήμερα ένα χρόνο πριν μπήκε στην ζωή μου το πιο φωτεινό χαμόγελο του κόσμου. Η ύπαρξη μου γέμισε χαμόγελα, χρώματα,μυρωδιές,ένα συνοθύλευμα συναισθημάτων που με παρέσυραν μαζι τους στον πιο όμορφο χορό..Μια αγκαλιά που απο δω και περα δεν θα είναι ποτε ξανά άδεια.. Ένα κλάμα ζωντάνεψε τα βράδια μου,τις μέρες μου,τα όνειρα μου ολόκληρα,την ζωή μου..Η καρδιά μου έπαψε να χτυπά μέσα στο σώμα μου..Η ζωή μου αφέθηκε στα χέρια σου,τα όνειρα μου έγιναν αλήθεια, η ψυχή μου έλιωσε στο πρώτο σου βλέμμα..

Σαν σήμερα ένα χρόνο πριν αντίκρυσα την ευτυχία κατάματα..είχε χρώμα γαλανό όπως τα μάτια σου..Ήξερα πως τίποτα δεν θα είναι πια το ίδιο από εδώ και πέρα.. Ο κόσμος μου έγινε ομορφότερος, η καρδιά μου σπαρταρούσε σε κάθε σου ανάσα..

Σαν σήμερα ένα χρόνο πριν σε κράτησα στα χέρια μου έναν άγγελο σταλμένο από τον ουρανό..

Σου εύχομαι να είσαι πάντα ευτυχισμένος στην ζωή σου,να είσαι γερός και να έχεις όλα τα καλά του κόσμου..όλα σου τα όνειρα να γίνουν αλήθεια,όλη σου η ζωή να είναι λουσμένη μόνο με χαμόγελα και δάκρυα ευτυχίας..να μην κυλήσει ποτέ δάκρυ από τα μάτια σου,να μην πικραθεί ποτέ η καρδιά σου.. 

Θα είμαι πάντα δίπλα σου να σε προσέχω..να σου κρατάω το χέρι όταν μου ζητάς και όταν θα είσαι έτοιμος να μου το αφήσεις εγώ πάντα θα είμαι εκεί πίσω σου για να νιώθεις ασφάλεια.. Δεν θα σε αφήσω ποτέ γιατί έχεις την καρδιά μου,την ψυχή μου,την ύπαρξη μου στα χέρια σου..Κάθε φορά που θα γυρίζεις πίσω εγώ θα είμαι εκεί για πάντα..μέχρι την τελευταία μου ανάσα..

Σ'αγαπάω ως τα πέρατα αυτού του κόσμου..
Θα είμαι πάντα δίπλα σου για πάντα..

Η μαμά σου..

Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου 2012

Μου λείπεις..

Πέρασε ο καιρός,φτάσαμε ήδη τους 10 μήνες.Κάθε μέρα είναι τόσο διαφορετική από την προηγούμενη,μοιάζει σαν χθες που τον κρατούσα στην αγκαλιά μου & φοβόμουνα μην μου σπάσει σε κομμάτια,τόσο εύθραυστος έμοιαζε..
Πέρασε ο καιρός και έπρεπε ο μπαμπάς μας να μας αφήσει. Όσο περνάνε οι μέρες γίνεται και πιο δύσκολη η απουσία του..Σκέφτομαι κάθε μέρα συνέχεια ότι θα περάσει ο καιρός,ότι δεν θα το καταλάβουμε καν και θα επιστρέψει σύντομα σπίτι μας να βρούμε ξανά τους ρυθμούς μας αλλά ο χρόνος κυλάει τόσο μα τόσο αργά..Λείπει ήδη 4 μέρες και μοιάζει να έχει φύγει καιρό πριν. .
Το Σάββατο είναι τα γενέθλια του και θέλω να περάσουμε όσο πιο όμορφα γίνεται.Αναρωτιέμαι τι θα προλαβαίνουμε να χωράμε πια στα Σαββατοκύριακα που θα βρισκόμαστε.Θα του φτιάξω μία όμορφη τούρτα & μαζί με τον άγγελο μας θα του τραγουδήσουμε χρόνια πολλά.

Ανυπομονώ να περάσει η σημερινή μέρα,να έρθεις αύριο να σε δω.Αν ήξερες πόσο μου λείπεις δεν θα αφήναμε αυτή τη βδομάδα να φύγει χωρίς να ιδωθούμε. Η απουσία σου δεν καλύπτεται με τίποτα στο σπίτι..Μην αργήσεις να έρθεις,εντάξει?Μου λείπεις...